Goede voornemens?

Achteromkijkend naar de laatste week van december, vooruitblikkend op de eerste week van januari.

 

 

Misselijk van kerstkransjes en vol gevreten aan oliebollen....

En gelukkig; ja, ik heb al mijn vingers!

Ik ben nu al een gelukkig mens, wat wil men nog meer?

Nieuwjaarswensen verzonden, vele kussen uitgedeeld.

Het heeft iets onwerkelijks. Zo gekunsteld lijkt het soms.

 

Vraagt dat nou echt om bezinning?

Deze tijd van het jaar.

Het einde, de overgang, weer een nieuw begin.

Is het alleen de kalender of is er toch meer?

 

Hoe zit het bijvoorbeeld met die goede voornemens?

Doelen opstellen, motivatie verzamelen, inzet intensiveren...

Moet het? Wil ik het wel? Of dat nou net niet?

Is dat nu dus mindful of juist helemaal niet?

 

Als ik gewoon van moment tot moment kijk.

Wat nu goed voelt en zin heeft.

Zonder beloften.

En kan ik mezelf ook niet teleurstellen.

Gewoon kijken wat zich aandient.

En daarna besluiten.

Ga ik linksom of rechtsom... of doe ik even niets.

 

Ik neem me voor om geen voornemens te maken.

In elk geval NU NIET!